Wapienne skały położone nad nieczynnym kamieniołomem są unikalnym w skali europejskiej stanowiskiem geologicznym ze względu na
niebywałe bogactwo skamieniałości. Skałki Rogoźnickie jako jedyne w Polsce
zostały wpisane w 1989 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Geologicznego
UNESCO, jako wysokiej klasy obiekt naukowy o międzynarodowym znaczeniu
paleologicznym i stratygraficznym. Skałka pod względem geologicznym jest
częścią Pienińskiego Pasa Skałkowego, który ciągnie się spod Wiednia aż po
Karpaty Rumuńskie. Jest to jednostka tektoniczna zbudowana ze skał mozaiku i
paleogenu, bardzo silnie sfałdowana podczas późnokredowych i trzeciorzędowych
orogenez.
Skałki znajdujące się tutaj to stratotypowe odsłonięcie
ogniw muszlowca. Zbudowane w dolnej części przez wyraźnie uławicone, sparytowe
muszlowce mikrytowe. Obydwa typy litologiczne złożone są z pokruszonych muszli
amonitów, ramienionogów, aptychów, fragmentów liliowców, połączonych głównie
grubokrystalicznym sprytem i w niewielkiej ilości mikrytowym matrixem.
Większość muszli jest pusta, z dobrze wykrystalizowanymi szczątkami kalcynowymi
wewnątrz. Rozmieszczenie szczątków fauny jest chaotyczne. Miejscami
skamieniałości występują jako nagromadzenie fragmentów skorup i szkieletów.
Można spotkać również całe, piękne okazy amonitów widoczne na porzecznych
przekrojach muszli. Sporadycznie występują również w muszlowcach korale
osobnicze. Białe muszlowce mikrytowe są ewenementem w całych Karpatach i
wymagają skutecznej ochrony.
|