Aktualności
   Oferta
     Nauka jazdy
      Hipoterapia
      Konie na sprzedaż
      Hotel dla koni
      Kuligi
      Jazda bryczką
    Cennik
   Jazda konna
   Stanówka
   O koniach
     Mieszkańcy stajni
      Byli z nami
   Noclegi
   Okolica
   Galeria
   Przydatna wiedza
   Dojazd
   Kontakt
   Linki
  


PRZYDATNA WIEDZA

Budowa ciała konia

    Chociaż konie poszczególnych ras różnią się znacznie wyględem, wszystkie pochodzą od wspólnego przodka - dzikiego konia. Obserwowane różnice w wyglądzie koni są wynikiem procesu hodowli, jakiej są poddawane od setek lat. Większość współczesnych ras koni można zakwalifikować do jednego z trzech typów rasowych: kucy, koni gorącokrwistych i koni zimnokrwistych. Przynależność do określonego typu zależy od masy ciała, chodów, mości, budowy zewnętrznej ciała i jego proporcji oraz wysokości w kłębie konia.
    Pomimo różnic między rasami wszystkie konie, jako przedstawiciele tego gatunku, charakteryzują się wspólnymi cechami budowy.



1. Żuchwa
2. Chrapy
3. Policzek
4. Oko
5. Grzywka
6. Ucho
7. Grzywa
8. Szyja
9. Kłąb
10. Klatka piersiowa
11. Grzbiet
12. Bok
13. Krzyż
14. Nasada ogona
15. Zad
16. Ogon
17. Pośladki
18. Kolano
19. Brzuch
20. Mostek
21. Pierś
22. Łokieć
23. Podramię
24. Kasztan
25. Nadpęcie
26. Pecina
27. Koronka
28. Kopyto
29. Piętka
30. Ostroga
31. Staw skokowy
32. Wyrostek piętowy
33. Rowek naczyniowy



Maści koni

    Działałność hodowlana prowadzona przez człowieka doprowadziła do powstania wielu typów maści, takich ja gniada, kasztanowata czy siwa. Wiekszość typów maści wyróżnia się jesynie na podstawie barwy sierści pokrywającej ciało, jednak są i taki, których typ maści, prócz barwy włosów sierści, określa także barwa włosów grzywy ogona. Oprócz barwy sierści, grzywy i ogona maść może wykazywać dodatkowe cechy specjalne, np. jabłkowitość u koni siwych, przejawiającą się występowaniem kół włosów ciemniejszych na tle jaśniejszych włosów siwych.



Pielęgnacja

    Zabiegi pielęgnacyjne pozwalają utrzymać sierść i kopyta konia w czystości, a także pobudzają krążenie krwi, stanowiąc swego rodzaju masaż. W czasie codziennych zabiegów pielęgnacyjnych każda partia końskiego ciała musi być dokładnie wyczyszczona. Gnój i brud spod kopyt powinny być usunięte kopystką. Niekiedy kopyta wymagają natłuszczania. Gdy koń jest kąpany, nadmiar wody z jego sierści jest usuwany zbierakiem. Jeśli konia nie kąpiemy, błoto i zaklejki zanieczyszczające sierść muszą być usunięte szczotką ryżową, o sztywnym włosiu. Tłuszcz i kurz z powierzchni włosów sierści usuwa się szczotką o miękkim włosiu. Po każdym pociągnięciu po powierzchni sierści szczotkę oczyszcza się o metalowe zgrzebło. Metalowego zgrzebła nie powinno się nigdy stosować bezpośrednio do czyszczenia konia. Do czyszczenia sierści z błota używać można zgrzebła plastykowego. W tym samym celu, a także do usunięcia włosów sierści w okresie linienia używa się zgrzebła gumowego. Wytarcie konia po czyszczeniu ścierką do sierści usuwa z powierzchni włosów ostatki kurzu. Oczy i nozdrza konia czyści się wilgotną gąbką. Grzywę i ogon szczotkuje się szczotką włosianą. Grzywę można zmoczyć i szczotkować na jedną stronę szyi szczotką plastykową.





Ochodzenie się z końmi

    Obchodzenie się z koniem powinno być łagodne, a jednocześnie stanowcze, gdyż tylko wtedy zwierzę obdarza zaufaniem człowieka, a jednocześnie jest mu posłuszne.

    Do konia nie należy podchodzić zbyt raptownie, zwłaszcza z tyłu. Wchodząc do boksu najpierw głosem zwracamy na siebie jego uwagę. Po zbliżeniu się do konia należy poklepać go ręką po szyi lub łopatce i przemawiać łagodnym głosem.

Należy pamiętać, że koń niespodziewanie dotknięty z tyłu, może wykonać naturalny ruch samoobrony uderzając kopytem.

    Bardzo duże znaczenie w obchodzeniu się z koniem odgrywa głos człowieka. Koń łatwo rozpoznaje głos swojego opiekuna i dobrze odróżnia ton gniewny od łagodnego. Konie zapamiętują nawet brzmienie słów, jak: stój, nastąp, marsz oraz komendy podawane na ujeżdżalni.

    Mając do czynienia z koniem objawiającym chęć ugryzienia czy kopnięcia nie należy się go bać, lecz stanąć przy nim w sposób uniemożliwiający wykonanie tego zamiaru (np. chwycić za uzdę) i poskromić go podniesionym głosem lub pogrożeniem ręką, unikając w miarę możności uderzenia. Skarcenie powinno być zastosowane w momencie lub zaraz po przewinieniu, gdyż tylko wtedy koń skojarzy przewinienie z otrzymaną karą. Koń ukarany niesłusznie lub dopiero w jakiś czas po przewinieniu nie wie za co był ukarany i zaczyna się bać człowieka, tracąc do niego zaufanie, które potem trudno jest odzyskać. Często przez nieodpowiednie obchodzenie się z koniem, można go tak "zepsuć", że staje się zupełnie nieprzydatny do pracy.

    Za dobrze wykonane polecenie czy to w stajni, czy podczas pracy należy konia zawsze wynagrodzić poklepując i przemawiając łagodnie, dać kostkę cukru lub marchew.

Chody

    Konie charakteryzują się czterema podstawowymi naturalnymi: stępem, kłusem, galopem i cwałem.

    Stęp jest chodem czterotaktownym - w czasie ruchu słychać cztery uderzenia kopyt o podłoże. Każdy z kroków jest równej długości, a co najmniej dwie kończyny opierają się równocześnie o podłoże w każdej z faz ruchu. Kolejność stawiania kończyn w stępie: lewa tylna, lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia.

Stęp Stęp
Stęp Stęp


    Kłus jest chodem dwutaktownym, w którym para kończyn leżących po przekątnej osi ciała opiera się o podłoże równocześnie. Kolejność opierania kończyn o podłoże: lewa przednia i prawa tylna równocześnie ( kończyny lewej przękątnej), następnie prawa przednia i lewa tylna równocześnie (kończyny prawej przekątnej).

Kłus Kłus
Kłus Kłus


    Inochód, podobnie jak kłus, jest chodem dwutaktownym, w którym równocześnie odbywa się ruch kończyn jednej strony ciała: lewa przednia i lewa tylna równocześnie, nastepnie prawa przednia i prawa tylna równocześnie.

     Galop jest chodem trzytaktownym z momentem zawieszenia, gdy wszystkie cztery kończyny znajduj a się w powietrzu. Kolejność stawiania kończyn: lewa tylna, prawa tylna i lewa przednia równocześnie (kończyny leżące na przekątnej), prawa przednia, po czym nastepuje faza zawieszenia ciała konia w powietrzu.

Galop Galop Galop
Galop Galop Galop


    Cwał najszybszy z chodów konia, jest chodem czterotaktownym. Kolejność stawiania kończyn w czasie cwału: lewa tylna, prawa tylna, lewa przednia, prawa przednia, po których nastepuje moment zawieszenia wszystkich czterech kończyn w powietrzu.

Cwał Cwał Cwał
Cwał Cwał Cwał


Ciąg dalszy .....





wszelkie prawa zastrzeżone 2011 © Stadnina "DWORNA"